RSS  

امروز مانند همیشه زیباست مانند همیشه خورشید داشته است مانند همیشه همه چیز دارد اما اطمینان دارم مانند هر شب امشب ماه نخواهم داشت.......

یادگاری بر قلب من نوشتی ، اسمت را در برگ برگ زندگی من حکاکی کردی. اما حالا؟...

یادگاری هایت در نزد من به امانت خواهد ماند و در مقابل آنها تنها قطره اشکی به نماد رسید به تو خواهم داد....

اسمت را نمیتوانم از برگ برگ زندگیم پاک کنم پس تمام صفحه های با تو بودن را خواهم درید و اسمت را به تو خواهم داد تا شاید روزی در صفحه زندگی مرد دیگری قرار دهی.

احساسات لطیف را نمی توان پاک کرد.پس تنها می توان آنرا در نهایت  به قتل رسانید.

شاید از امروز من یک قاتل سر گردان باشم.قاتلی که هیچ دادگاهی توان صادر کردن رای اعدام را برایم نداشته باشم.

نمی دانم شاید باید از خویش فرار کنم به نا کجا آباد پناه ببرم! به دور دستها جایی که مطمئن باشم دیگر اثری از تو نخواهم یافت! اما احساس میکنم امکان پذیر نیست×

فریادم را از پس این جملات می شنوی؟ حتی آسمان هم از فریاد من گریست اما ابن بار دیگر گریه مکن!

در سراب زنگی تنها امید به چشمان تو داشته ام ، اما این بر در سراب زندگی مدفون خواهم شد.

راهنمای شبهای تاریک من-فریاد رس روزهای طوفانی من - ستاره آسمان به ستاره ام و رویای همیشگی خوابهای من

دیگر تنها با رویایت زندگی خواهم کرد............ ..

در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود وكيلم دلم و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان .

 قاضي نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد و پس محكوم شدم به تنهايي و مرگ .

 كنار چوبه ي دار ا ز من خواستند تا اخرين خواسته ام را بگويم و ومن گفتم : به تو بگويند ... دوستت دارم

يادته يه روز بهم گفتي : هر وقت خواستي گريه کني برو زير بارون که نکنه نامردي اشکاتو ببينه و بهت بخنده ...

 گفتم اگه بارون نبود چي ؟ گفتي : اگه چشماي قشنگ تو بباره آسمون گريش مي گيره ...

 گفتم : يه خواهش دارم. وقتي آسمون چشمام خواست بباره تنهام نزار.

 گفتي به چشم ... حالا امروز من دارم گريه مي کنم اما آسمون نمي باره ... تو هم اون دور دورا ايستادي و بهم مي خندي ...

ميتوني نگاهم نكني- اما نميتوني جلوي چشماي منو بگيري- ميتوني بگي دوست ندارم- اما نميتوني بگي دوسم نداشته باش

 ميتوني از پيشم بري- اما نميتوني بگي دنبالم نيا-پس من نگاهت ميكنم- دوست دارم- وتا ابد دنبالت ميام.

 

 

مدتی هست که حیرانم و تدبیری نیست

عاشق بی سر و سامانم و تدبیری نیست

 

از غمت سر به گریبانم و تدبیری نیست                                 

خون دل رفته به دامانم و تدبیری نیست                                 

 

از جفای تو بدینسانم و تدبیری نیست

چه توان کرد پشیمانم و تدبیری نیست

 

شرح درماندگی خود به که تقریر کنم                                 

  عاجزم چاره ی من چیست چه تدبیر کنم 

   کاش یا رب آشنایی نبود

               یا که دنبالش جدایی ها نبود

خداوندا چه سخت است این جدایی

چه تلخ است این شراب بی وفایی

جدایی، بی وفایی، رنج و دوری                               

همه باشد گناه آشنایی                                           

 

دوستم بدار

ولی هرگز در آغوشم مگیر

 

دوستم بدار

ولی هرگز گل به ارمغان نیاور

 

دوستم بدار

ولی هرگز به فرازم اشک نریز

 

 دوستم بدار

نه برای آنکه سرگرم باشی

 

دوستم بدار

ولی هرگز مخواه که فراموشت کنم

     

السلام عليک يا امام رئوف علي بن موسي الرضا المرتضي و رحمة الله و برکاته
اگر لطف و کرم امام عزيزم را نديده بودم ...
اگر مهر و محبت و بزرگواري ايشان را با تمام وجود حس نکرده بودم ...
با خود مي گفتم آقا و مولايم نگاهي به انسانهاي گنهکار و روسياهي مثل من نمي کند .
اما معناي رئوف براي ثامن الائمه (ع) بسي بالاتر است از آنچه ما مي پنداريم .
من که شرمسارم از اين همه بي توجهي به اربابم .
يک هفته نزد آقا مي روم و يک سال زندگي ام را بيمه مي کنم ...
يک هفته از عشق مولا در دلم جاي مي دهم يک عمر خود را مديون ايشان مي کنم ...
يک لحظه چشم به گنبد طلا مي دوزم و چشمم را از همه تاريکي ها پاک مي کنم ...
يک لحظه دل را به ضريح مقدسش پيوند مي دهم عمري دلبسته حرمش مي شوم ...
نمي دانم چه سري است که هر بار زائر کويش مي شوم عاشق تر مي شوم ...
نمي دانم چه حکمتي است که غربت و تنهائي را به يک لحظه نگاه عاشقانه به گنبد طلايش مي فروشم ...
کشور ما از دو گل دارد بهار
هم بهار و هم وقار و اعتبار
هر دو گل از باغ گل هاي رسول
هر دو گل از نسل زهراي بتول
آن يکي در شهر قم آن يکي در مشهد
نام او معصومه و آن يکي نامش رضا
سائلانش بي نياز عالمند
جيره خوارانش امير و حاتمند
از رضا غير رئوفي کس نديد
دست لطفش ناز آهو را خريد

یکی از اساسی ترین توهمات آدمی، این است که گمان می کند عشق را می شناسد؛
به همین سبب از تجربه ی عشق عاجز است. هر کسی می پندارد که می داند عشق چیست؛
بنابراین، نیازی به تجربه ی آن احساس نمی کند. به همین دلیل عشق با دنیای ما قهر کرده است.
ما با عاشقانی روبروییم که از عشق تهی اند. والدین تظاهر می کنند که فرزندانشان را دوست دارند، شوهران تظاهر می کنند، همسران تظاهر می کنند ـ تظاهر و تظاهر. البته هیچ کس به عمد این کار را نمی کند.
بسیاری از آنها نمی دانند که چنین می کنند. ای کاش از همان ابتدا آدم ها می آموختند که عشق برترین هنر زندگی ست، به جادو می ماند و معجزه می کند!
ای کاش می آموختند که عشق را باید کشف کرد، باید برای کشف آن زحمت کشید، باید به ژرفای آن رفت و شیوه های آن را آموخت!
عشق، هنر است.
عشق ورزیدن، مهارت نیست، بلکه امکانی بالقوه در همگان است؛ به همین سبب امید آن هست که روزی همگان به بلندای بلند عشق صعود کنند. در واقع تنها در چنان روزی ست که
انسانیت حقیقی زاده می شود. ما هنوز پیش از آن واقعه ی عظیم زندگی می کنیم.
آن واقعه ی بزرگ و باشکوه هنوز روی نداده است.

شهادت جانسوز ششمین اختر تابناك امامت و ولایت

 امام جعفر صادق علیه السلام

را به امام عصر ( عج ) و شما دوستان عزیزم تسلیت می گویم

امام صادق علیه السلام می فرمایند :